H καμπάνια “Ιν-ταμπου” είναι μια πρωτοβουλία του Συντονιστικού Κέντρου του EUt+ και επικεντρώνεται σε ζητήματα ισότητας και συμπερίληψης. Στόχος της είναι να ανοίξει τον διάλογο γύρω από θέματα που συχνά παραμένουν «ταμπού», και να συμβάλει στην αποδόμηση στερεοτύπων και προκαταλήψεων που τα περιβάλλουν.
Κεντρικό στοιχείο της καμπάνιας είναι η ενεργή εμπλοκή των φοιτητών και φοιτητριών του πανεπιστημίου, με έμφαση στη δική τους φωνή, εμπειρία και οπτική. Μέσα από δράσεις, συζητήσεις και δημιουργικό περιεχόμενο, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες καλούνται να συμμετάσχουν ενεργά στη διαμόρφωση ενός πιο ανοιχτού και συμπεριληπτικού πανεπιστημιακού περιβάλλοντος.
Mάρτιος – Μάϊος 2025
Το ταμπού γύρω από την περίοδο εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα. Συχνά αποφεύγουμε να μιλήσουμε ανοιχτά για αυτήν, χρησιμοποιώντας υποκατάστατες λέξεις ή εκφράσεις, σαν να πρόκειται για κάτι που πρέπει να μένει κρυφό. Ωστόσο, η περίοδος αποτελεί μια φυσιολογική βιολογική λειτουργία και η υγιεινή της περιόδου είναι ζήτημα δημόσιας υγείας, αξιοπρέπειας και ισότητας, όχι ατομική υπόθεση. Τα προϊόντα περιόδου δεν είναι είδη πολυτελείας αλλά βασικά αγαθά. Η εξασφάλιση δωρεάν πρόσβασης σε αυτά αποτελεί ένα ουσιαστικό βήμα προς την προώθηση της ισότητας των φύλων και τη δημιουργία ενός πιο συμπεριληπτικού πανεπιστημιακού περιβάλλοντος.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, ξεκίνησε η καμπάνια Ίνταμπου με τίτλο «Βάλε period. στο ταμπού», προσφέροντας δωρεάν προϊόντα περιόδου καθ’ όλη τη διάρκεια του Μαρτίου στις ισόγειες γυναικείες τουαλέτες των κεντρικών κτιρίων του πανεπιστημίου.
Παράλληλα, φοιτητές/τριες και προσωπικό, κλήθηκαν να στηρίξουν την πρωτοβουλία μέσω ψηφίσματος, ώστε η δωρεάν διάθεση των προϊόντων να καθιερωθεί μόνιμα. Η πρωτοβουλία συγκέντρωσε 1.137 υπογραφές, αναδεικνύοντας τη σημασία και την αποδοχή της από την πανεπιστημιακή κοινότητα.


Σεπτέμβριος – Δεκέμβριος 2025
Αίθουσα διδασκαλίας, καποιος/α μπροστά να διδάσκει, οι φοιτητές είναι πίσω από τα θρανία και ακουν τη διάλεξη . Αυτή είναι συνήθως η πρώτη εικόνα που μας έρχεται στο μυαλό όταν σκεφτόμαστε τη μάθηση. Όμως, δεν υπάρχει μόνο ένας “σωστός” και κοινός για όλους/ες τρόπος να μαθαίνει κανείς. Κάθε άτομο έχει διαφορετικές ανάγκες και προτιμήσεις και μαθαίνει με διαφορετικό τρόπο: με οπτική μάθηση, ακουστική, κιναισθητική, πρακτική, διαβάζοντας/γράφοντας, σε ομάδα. Με αφορμή αυτή την πραγματικότητα, η καμπάνια επικεντρώθηκε στη συμπεριληπτική μάθηση, και στην ανάγκη του πανεπιστημίου να αναγνωρίζει και να σέβεται αυτή την ποικιλομορφία, προκειμένου όλοι και όλες να έχουν ίσες ευκαιρίες συμμετοχής και επιτυχίας.
Μέσα από ένα σύντομο ερωτηματολόγιο, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες μοιράζονταν την εμπειρία τους για τη συμπεριληπτική μάθηση στο ΤΕΠΑΚ, και ανέδειξαν διδάσκοντες και διδάσκουσες που με τις πρακτικές τους, κάνουν την αίθουσα διδασκαλίας έναν χώρο ανοιχτό και συμπεριληπτικό για κάθε φωνή.
Η καμπάνια ολοκληρώθηκε με μια εκδήλωση βράβευσης των τριών διδασκόντων και διδασκουσών που ξεχώρισαν μέσα από τις ψήφους της φοιτητικής κοινότητας.


Μάρτιος – Ιούνιος 2026

Το τρίτο μέρος της καμπάνιας, που ξεκινά τον Μάρτιο του 2026, εστιάζει στο σώμα: όχι ως κάτι που χρειάζεται διόρθωση ή βελτίωση, αλλά ως μια ζωντανή εμπειρία που αξίζει να βιώνεται χωρίς φίλτρα και πιέσεις. Σε μια εποχή όπου η καθημερινότητά μας γεμίζει με εικόνες, με τις περισσότερες από αυτές να είναι επεξεργασμένες ή φιλτραρισμένες, έχουμε συνηθίσει να φωτογραφίζουμε τον εαυτό μας όχι μόνο για να κρατήσουμε μια στιγμή, αλλά για να τη “τελειοποιήσουμε”. Το σώμα μετατρέπεται σε κάτι που πρέπει να ποζάρει σωστά και να ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένα κοινωνικά πρότυπα.
Πόσα λεπτά αφιέρωσες σήμερα για να διορθώσεις τις φωτογραφίες σου;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που έβγαλες φωτογραφία και δεν την κοίταξες αμέσως;
Με την καμπάνια επιχειρούμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω, ανοίγοντας τον διάλογο γύρω από την αυτοεικόνα και τα κοινωνικά κατασκευασμένα πρότυπα ομορφιάς. Στόχος είναι να δημιουργηθεί χώρος αναστοχασμού πάνω σε καθημερινές σκέψεις και συμπεριφορές που πλέον γίνονται ασυνείδητα ή αυτόματα, ώστε να αρχίσουμε να τις αμφισβητούμε και να ξανασκεφτούμε τη σχέση μας με το σώμα και τον εαυτό μας.
